Al-Balad

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

Yemin olsun bu şehre!

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

Sen de bu beldede bulunuyorsun.

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ۝٣

Babaya ve doğan çocuğa yemin olsun.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

Ki şüphesiz, biz insanı (dünyada) bir zorluk içinde yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ۝٥

O hiç kimsenin kendisine asla güç yetiremeyeceğini mi sanır?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا ۝٦

O der ki: "Ben yığın yığın mal tükettim."

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝٧

O kimsenin kendisini asla görmediğini mi zanneder?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝٨

Biz, ona iki göz vermedik mi?

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ ۝٩

Bir de bir dil ve iki dudak.

وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١٠

Ona iki de yol gösterdik.

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

Fakat o, sarp yokuşu aşamadı.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

Sarp yokuşun ne olduğunu sen ne bileceksin?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١٣

(O) Köle azat etmektir.

أَوْ إِطْعَـٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ ۝١٤

Veya açlık gününde doyurmaktır.

يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

Yakınlığı olan bir yetimi.

أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ ۝١٦

Yahut yerde sürünen bir yoksulu doyurmaktır.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١٧

Sonra iman edip, birbirlerine sabır tavsiye edenlerden ve birbirlerine merhamet tavsiye edenlerden olmaktır.

أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١٨

İşte bunlar sağdakilerdir.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١٩

Ayetlerimize küfredenler ise işte onlar soldakilerdir.

عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢٠

Onlara, üzerlerine kapıları kapatılmış bir ateş vardır.