Al-Infitaar

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

آنگاه ‌که آسمان شکافته شود،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

آنگاه ‌که ستارگان پراکنده شوند [و فرو ریزند]،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝٣

و آنگاه ‌که دریا‌ها [به هم آمیزند و لبریز و] روان گردند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و آنگاه ‌که قبرها [برای براگیختن مردگان] زیر و رو شود،

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

[در آن هنگام،] هر کس می‌داند چه چیزهایی را پیشاپیش فرستاده و چه چیزهایی را واپس نهاده [و بر جای گذاشته است].

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

ای انسان، چه چیزی تو را [نسبت] به پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته است؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝٧

آن [پروردگاری] که تو را آفرید، سپس به تو سر و سامان داد و آنگاه تو را متعادل و متناسب کرد.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝٨

و به هر شکلی [و صورتی] که خواست، تو را ترکیب نمود.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝٩

هرگز چنین نیست [که شما گمان می‌کنید]؛ بلکه شما [روز] جزا را تکذیب می‌کنید.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَـٰفِظِينَ ۝١٠

و بی‌گمان، نگهبانانی [از فرشتگان] بر شما گمارده شده‌اند.

كِرَامًا كَـٰتِبِينَ ۝١١

که نویسندگانی بزرگوارند؛

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

آنچه را انجام می‌دهید، می‌دانند [و اعمال نیک و بد شما را ثبت می‌کنند].

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝١٣

مسلماً نیکوکاران در نعمت[های بهشت] هستند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍ ۝١٤

و یقیناً بدکاران در [آتش] جهنمند.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

روز جزا به آن درمی‌آیند [و می‌سوزند]

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و هرگز آنان از آنجا به دور و [در امان] نباشند.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١٧

و تو چه ‌دانی که روز جزا چیست؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١٨

باز تو چه می‌دانی که روز جزا چیست؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌ لِّنَفْسٍ شَيْـًٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِّلَّهِ ۝١٩

روزی‌که هیچ کس قادر به انجام کاری برای دیگری نیست؛ و در آن روز، حکم [و فرمان،] از آنِ الله است.