At-Takwir

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١

آنگاه ‌که خورشید درهم پیچیده [و تاریک] گردد،

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۝٢

و آنگاه ‌که ستارگان بی‌فروغ شوند،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝٣

و آنگاه ‌که کوه‌ها به حرکت درآید،

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤

و آنگاه ‌که ماده‌شترانِ باردار رها شوند،

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۝٥

و آنگاه ‌که حیوانات وحشی [در کنار انسان] گرد آورده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦

و آنگاه ‌که دریا‌ها [جوشان و] برافروخته شود،

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۝٧

و آنگاه ‌که هر کس با همسانِ خود قرین گردد،

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۝٨

و آنگاه ‌که از دختر زنده‌به‌گورشده پرسیده شود

بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ ۝٩

[که] به کدامین گناه کشته شده است،

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١٠

و آنگاه ‌که نامه‌های [اعمال] گشوده شود،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۝١١

و آنگاه ‌که پرده از روی آسمان برگرفته شود،

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۝١٢

و آنگاه ‌که دوزخ، افروخته [و شعله‌ور] گردد،

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ۝١٣

و آنگاه ‌که بهشت [برای پرواپیشگان] نزدیک آورده شود.

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ ۝١٤

[در آن هنگام،] هر کس خواهد دانست که چه چیزی [برای آخرت خود] آماده کرده است.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ۝١٥

سوگند به ستارگانی که [به جایگاه خود] بازمی‌گردند،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ۝١٦

[شتابان] حرکت می‌کنند [و از نظر] پنهان می‌شوند؛

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ۝١٧

و سوگند به شب، هنگامی ‌که [از تاریکی‌اش کاسته شود و] پشت کند؛

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۝١٨

و سوگند به صبح، هنگامی که بدمد؛

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ۝١٩

بی‌تردید، این [قرآن،] سخن [الله است که ابلاغش به پیامبر، بر عهدۀ] فرستاده‌ای بزرگوار [= جبرئیل] است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ ۝٢٠

[همان فرشته‌ای] که [مقتدر و] نیرومند است و نزد [اللهِ] صاحب‌عرش، مقام والایی دارد؛

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ۝٢١

[در ملکوت اعلی و عالم فرشتگان] از او فرمان می‌برند و امین [وحی] است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ ۝٢٢

[ای مردم،] همنشین شما [= محمد] دیوانه نیست؛

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ۝٢٣

و بی‌تردید، [محمد]، او [= جبرئیل] را در افق روشن دیده است.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ ۝٢٤

و او بر [ابلاغِ آنچه از طریق] غیب [به وی وحی می‌گردد] بخیل نیست [و همانند کاهنان نیز مزد نمی‌گیرد].

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ ۝٢٥

و این [قرآن] گفتۀ شیطان رانده‌شده نیست.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ۝٢٦

پس به کجا می‌روید؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ ۝٢٧

این [قرآن] چیزی جز پند و اندرز برای جهانیان نیست.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ۝٢٨

برای هر یک از شما که بخواهد راه راست [حق را] در پیش گیرد.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ۝٢٩

و شما [چیزی را] نمی‌خواهید، مگر آنکه پروردگار جهانیان [اراده کند و] بخواهد.