Al-Lail

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

سوگند به شب، هنگامی ‌که [همه چیز را] بپوشانَد،

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

و سوگند به روز، هنگامی‌ که آشکار شود،

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝٣

و سوگند به ذاتی که نر و ماده را آفرید،

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

که یقیناً سعی [و تلاش] شما مختلف [و نیک و بد] است.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

و اما کسی‌ که [در راه الله] ببخشد و پرهیزگاری نماید

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

و [وعدۀ الله و سخنان] نیک را تصدیق کند،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝٧

پس به‌زودی او را برای [راهِ] آسان [= اعمال نیکو و انفاق در راهِ الله] توفیق می‌دهیم.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝٨

و اما کسی‌که بخل ورزد و بی‌نیازی بجوید،

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٩

و [وعدۀ الله و سخنانِ] نیک را تکذیب کند،

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١٠

به زودی انجام دشواری [= اعمال شر و پلید] را برایش آسان می‌سازیم [و انجام کار خیر را بر او سخت می‌گردانیم]؛

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

و در هنگام [مرگ و] ورود به دوزخ، دارایی او سودی به حالش نخواهد داشت.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

مسلماً هدایت [بندگان] بر [عهدۀ] ماست.

وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١٣

و محققاً آخرت و دنیا [نیز] از آنِ ماست.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ ۝١٤

من شما را از آتشی شعله‌ور بیم دادم

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

که جز بدبخت‌ترین [مردم] در آن نیفتد؛

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

[همان] کسی ‌که [آیات ما را] تکذیب کرد و روی گرداند

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١٧

و به زودی پرهیزگارترین [مردم] از آن دور نگه داشته می‌شود.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١٨

[همان] کسی‌که مال خود را [در راه الله] می‌بخشد تا [از گناه] پاک شود.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ ۝١٩

و هیچ كس را به قصد پاداش‌یافتن نعمت نمى‌بخشد؛

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢٠

مگر [برای] کسبِ رضا [و خشنودی] پروردگار برترش.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

و به راستی که [با پاداشِ الله] راضی خواهد شد.