An-Naba

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ۝١

Birbirlerine neyi soruyorlar?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ۝٢

O büyük haberi mi?

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ۝٣

Ki onlar, onda ihtilafa düşmüşlerdir.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۝٤

Hayır! Onlar yakında öğrenecekler.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۝٥

Sonra tekrar hayır! Yakında öğrenecekler.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا ۝٦

Yeri bir döşek kılmadık mı?

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا ۝٧

Dağları da birer kazık kılmadık mı?

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا ۝٨

Sizleri (erkekli dişili) eşler halinde yarattık.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ۝٩

Uykunuzu bir dinlenme (sebebi) kıldık.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا ۝١٠

Geceyi örtü bir kıldık.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا ۝١١

Gündüzü de geçim zamanı kıldık.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ۝١٢

Üstünüze yedi sağlam gök bina ettik.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ۝١٣

Alev alev yanan aydınlatıcı ve ısıtıcı bir kandil yarattık.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ۝١٤

Ve yağmur yüklü bulutlardan şarıl şarıl akan bir su indirdik.

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا ۝١٥

Onunla taneler ve bitkiler çıkaralım diye.

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ۝١٦

Ve birbirine girmiş sarmaş dolaş bahçeler yetiştirelim diye.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا ۝١٧

Şüphe yok ki hüküm verip, ayırt etme günü belirlenmiş bir vakittir.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ۝١٨

Sur’a üflendiği gün bölük bölük geleceksiniz.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا ۝١٩

Ve gökyüzü açılarak orada pek çok kapılar oluşur.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ۝٢٠

Dağlar yürütülüp bir seraba dönüşür.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ۝٢١

Şüphesiz Cehennem de bir gözetleme yeridir.

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا ۝٢٢

Azgınların varacağı sığınaktır.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا ۝٢٣

Orada çağlar boyu kalacaklardır.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ۝٢٤

Orada ne bir serinlik, ne de bir içecek tadacaklar.

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ۝٢٥

Yalnızca kaynar su ve irinden içecekler.

جَزَآءً وِفَاقًا ۝٢٦

(Dünyada yaptıklarına karşılık) Uygun bir ceza olarak.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ۝٢٧

Çünkü onlar hesaba çekilmeyi ummuyorlardı.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا ۝٢٨

Ayetlerimizi de alabildiğine yalanlamışlardı.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا ۝٢٩

Biz ise, her şeyi bir kitapta (Levh-i Mahfuz’da) tamamiyle sayıp tespit ettik.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ۝٣٠

Kâfirlere şöyle denilir: “Şimdi tadın. Artık bundan sonra yalnızca azabınızı artıracağız.”

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ۝٣١

Şüphesiz takva sahipleri için bir kurtuluş vardır.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا ۝٣٢

Bahçeler ve üzümler vardır.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ۝٣٣

Göğüsleri olgun yaşıt kızlar vardır.

وَكَأْسًا دِهَاقًا ۝٣٤

Dolu dolu kadehler vardır.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا ۝٣٥

Orada ne bir boş söz işitirler, ne de bir yalan.

جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ۝٣٦

Rabbinden bir karşılık olmak üzere yeterli bir bağıştır bu.

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ۝٣٧

Bunlar; göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rahman olan Rabbindendir. Ona hitap etmeye güç yetiremezler.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ۝٣٨

Ruh'un ve meleklerin sıra sıra duracakları gün; Rahman'ın kendilerine izin verdikleri dışındakiler konuşamazlar. Onlar da doğruyu söylerler.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ۝٣٩

İşte bu o hak gündür. O halde dileyen Rabbine bir dönüş yolu edinsin.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ۝٤٠

Biz, sizi çok yakın bir azapla uyardık. Herkes o gün, kendi elleriyle ne yaptığına bir bakar ve kâfir olanlar da: "Keşke toprak olsaydım!" der.