An-Naba

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ۝١

[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ۝٢

از خبری بزرگ.

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ۝٣

همان [خبری] که در مورد آن با هم اختلاف دارند.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۝٤

چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ۝٥

باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَـٰدًا ۝٦

آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًا ۝٧

و کوه‌ها را میخ‌ها[ی آن قرار ندادیم؟]

وَخَلَقْنَـٰكُمْ أَزْوَٰجًا ۝٨

و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ۝٩

و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًا ۝١٠

و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًا ۝١١

و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ۝١٢

و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ۝١٣

و [خورشید را] چراغی درخشان [و روشنایی‌بخش] آفریدیم،

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ۝١٤

و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فرو‌‌فرستادیم

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّا وَنَبَاتًا ۝١٥

تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

وَجَنَّـٰتٍ أَلْفَافًا ۝١٦

و باغ‌هایی پردرخت [با آن پرورش دهیم].

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَـٰتًا ۝١٧

بی‌گمان، روز داورى [میان مخلوقات]، وعده‌گاه [ما با شما] است.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ۝١٨

روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًا ۝١٩

و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ۝٢٠

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ۝٢١

و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

لِّلطَّـٰغِينَ مَـَٔابًا ۝٢٢

[و] محل بازگشتی برای طغیانگران.

لَّـٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًا ۝٢٣

مدت زمانی بی‌پایان در آنجا می‌مانند.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ۝٢٤

در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ۝٢٥

جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [جهنمیان است].

جَزَآءً وِفَاقًا ۝٢٦

[این] کیفری است مناسب و درخور [گناهانشان]؛

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ۝٢٧

همانا آنان از حساب [و کتاب روز قیامت] نمی‌ترسیدند

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا كِذَّابًا ۝٢٨

و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَـٰهُ كِتَـٰبًا ۝٢٩

و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ۝٣٠

پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که [چیزی] جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ۝٣١

بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

حَدَآئِقَ وَأَعْنَـٰبًا ۝٣٢

باغ‌های [میوه] و تاکستان‌ها.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ۝٣٣

و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

وَكَأْسًا دِهَاقًا ۝٣٤

و جام‌هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّٰبًا ۝٣٥

در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

جَزَآءً مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ۝٣٦

[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَـٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ۝٣٧

[همان] پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ‌ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ صَفًّا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ۝٣٨

روزی ‌که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‌ایستند، [و] هیچ‌ کس سخن نمی‌گوید، جز کسی ‌که [الله] رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ۝٣٩

آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‌شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [می‌تواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.

إِنَّآ أَنذَرْنَـٰكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَـٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ۝٤٠

به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی ‌که انسان آنچه را از قبل با دست‌های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!