Al-Alaq

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

Yaratan Rabbinin adıyla oku!

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

O, insanı bir kan pıhtısından yarattı.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝٣

Oku! Senin Rabbin, en cömert olandır.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

Ki O, kalem ile öğretmiştir.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

İnsana bilmediği şeyleri öğretti.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

Hayır! İnsan gerçekten azgınlık eder.

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝٧

Kendini müstağni/ihtiyacı yok gördü diye.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝٨

Şüphesiz dönüş yalnızca Rabbine olacaktır.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝٩

Sen, o engel olanı gördün mü?

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١٠

Bir kulu namaz kıldığı vakit.

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

Ne dersin o (Peygamber) doğru yolda ise.

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

Yahut takvayı emrettiyse.

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١٣

Gördün mü? Ya o (engel olan) yalanladı ve yüz çevirdiyse!

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

O Allah’ın, her şeyi gördüğünü bilmiyor mu?

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

Hayır! Eğer son vermezse, elbette perçeminden yakalayıp sürükleriz.

نَاصِيَةٍ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ ۝١٦

Yalancı, günahkâr perçeminden.

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١٧

Haydi! O meclisini /Taraftarlarını çağırsın.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١٨

Biz de Zebanileri çağıracağız.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١٩

Hayır ona itaat etme! Allah’a secde et ve (yalnızca) O’na yaklaş.